donderdag 4 december 2014

Goed, goed gevonden en fout.

Kent u dat, u kijkt op facebook of twitter en dat staat daar plots een berichtje over briljante antwoorden die kinderen op vragen hebben gegeven.
Ik heb nieuws voor u: die antwoorden zijn meestal niet briljant, meestal niet grappig en meestal zijn ze gewoonweg fout. Erger nog, het claimen dat dit wel zo is is een onderdeel van het algemeen dedain waarmee men docenten behandelt. Kijk nu eens wat die domme docent fout gerekend heeft, dat was toch eigenlijk een briljant antwoord.

Menigmaal als ik een toets nakijk van een bovenbouw klas dan zit er wel iemand tussen die de toets niet voorbereid heeft. Niet handig, maar kan gebeuren. Het gevolg is dan ook meestal dat de gestelde opgaven zelfs niet op het meest basale niveau beantwoord kunnen worden. Sommige leerlingen proberen dat op te lossen door dan poppetjes te tekenen of grappig bedoelde opmerkingen erbij te plaatsen. De meeste varianten heb ik zo langzamerhand allemaal wel gezien. Ze zijn niet leuk, ze zijn niet grappig en bovenal zijn ze niet origineel.

Normaal onderwijs doodt de creativiteit van leerlingen wordt er vaak gezegd. Of dat waar is of niet laat ik in het midden, maar ik wil wel duidelijk maken dat de tekeningen en opmerkingen die leerlingen maken zelden iets met creativiteit te maken hebben. Of misschien nog belangrijker, ongeacht of het nu wel of niet creatief is, het is op het verkeerde moment.

Stelt u zich eens voor dat u met iemand moet samenwerken die zich niet voorbereidt op de komende werkzaamheden en die in plaats de werkzaamheden uit te voeren alleen maar vergelijkbaar originele opmerkingen maakt. Hoe lang blijft u het goed en briljant vinden? Gaat u dan ook claimen dat deze collega het werk eigenlijk beter heeft gedaan dan anderen?

Creativiteit is goed en belangrijk, maar ook daar hoort een juiste plaats en tijd bij. De leerling die op een afwijkende manier een wiskundeopgave correct oplost kan daarbij rekenen op bewondering en waardering van de docent. Creativiteit binnen de juiste context. De leerling die een vergelijking oplost door de vergelijking in een tekening in een glas met zoutzuur te doen is alleen maar bezig met het maskeren. Misschien wel op dezelfde manier als volwassen hun eigen onvermogen maskeren door zogenaamd briljante antwoorden te retweeten of op facebook te liken.