dinsdag 21 april 2015

Eerste correctie, tweede correctie

Heeft u het al gehoord? Er is een onderzoek geweest naar het effect van het omdraaien van de eerste en tweede correctie van het centraal schriftelijk examen. Ik denk dat het op zich geen kwaad kan als er gekeken kan worden hoe de correctie van examens het best gedaan kan worden. Toch is er aardig wat weerstand.

Laten we duidelijk zijn. De hoeveelheid werk kan niet een goede reden zijn voor die weerstand. In de huidige situatie dient een docent zowel een eigen klas (eerste correctie) na te kijken als de klas van een andere school (tweede correctie). Beide correcties dienen volledig en zorgvuldig te worden uitgevoerd. Verandering van de volgorde levert dan niet meer werk op.

Voor veel docenten voelt het echter wel als meer werk. Hoe komt dit dan? Voor een groot aantal docenten voelt de tweede correctie als extra, ongewaardeerd en onbetaald werk. Hoe komt dat dan? Per 1 januari 2007 is de vergoeding tweede correctie examens vo ondergebracht in de lumpsum. Het bevoegd gezag bepaalt zelf hoe zij handelt bij het gebruiken van de vergoeding. Dat klinkt dus leuk, maar het betekent in de praktijk te vaak dat de vergoeding bij de school terechtkomt maar niet bij de docenten. Hetzelfde werk voor minder geld.

Het is dan ook niet raar dat er bij docenten een hoop weerstand is tegen de tweede correctie. Dit is niet omdat docenten een goede tweede correctie niet belangrijk vinden, maar omdat de tweede correctie een voorbeeld lijkt van de manier waarop docenten zich in het algemeen tekort gedaan voelen. Al het geld gaat via de lumpsum en wat er ook gebeurt, de docent ziet er in praktijk niet veel van.

Op hoeveel jaren nullijn zitten we inmiddels?


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen