zaterdag 31 oktober 2015

Het onderwijs is toch goed?

Al jaren horen we er een groot probleem is in het Nederlandse onderwijs, en toch doet Nederland het in allerlei lijstjes over onderwijs vaak helemaal niet zo slecht. Hoe kan dat dan?

Als u aan politici vraagt hoe dit komt dan krijgt u ongetwijfeld het antwoord dat dat komt door goed beleid en dat docenten die zeggen dat het niet goed gaat vergeleken moeten worden met doemzeggers die het einde der tijden voorspellen. Immers, het beleid was per definitie goed, kijk maar naar de resultaten.

In de praktijk van het onderwijs worden de gevolgen van slecht beleid gedempt door de inzet en inspanningen van docenten, Als al heel vroeg wordt gesignaleerd dat iets niet werkt, dan wordt er waar mogelijk door docenten al ingegrepen. Dit heeft 2 gevolgen. Het eerste gevolg is dat de negatieve impact van slecht beleid niet zichtbaar wordt. Het tweede gevolg is dat de docenten extra belast worden. Zij doen extra werk om te voorkomen dat leerlingen de dupe worden.

Docenten komen dan in vervelende positie. Ze leveren extra inspanning om te zorgen dat slecht beleid niet vertaald wordt in slecht onderwijs. Tevens zorgt die inspanning ervoor dat ze niet geloofd worden als ze het over slecht beleid of slechte plannen hebben, immers in de praktijk zijn de resultaten lang niet zo slecht als de docenten claimen. Docenten overdrijven dus en het beleid is wel goed. En die extra inspanning van docenten, die moet toch ergens vandaan komen. Ook docenten hebben namelijk maar beperkt tijd en energie. En soms is dat gewoon op, een burn-out heet dat, de beroepsziekte van het onderwijs.

En dan heb je dus een redelijk ondankbare baan als docent. Je werkt je uit de naad om te voorkomen dat leerlingen de dupe worden. Je wordt niet serieus genomen en als een zeur of doemzegger gezien. Gelukkig staat daar dan een hoge status en een marktconform salaris tegenover.